Dictatuur.nl wij weten het beter!

Terwijl ik naar de kleedkamer loop, kijk ik of Leolo er is. Ik zie hem niet, misschien komt hij zo nog. Het zou goed zijn wanneer hij vandaag kwam. Ik heb een goede wedstrijd gespeeld, we hebben jos verslagen en jos is onze aartsvijand. Zoiets als Olympique en Racing. Arie lacht breed, zijn sigaar in zijn mondhoek. Als Leolo vandaag met de voorzitter praat, komt het goed, het kan niet anders.
Ik kleed me snel uit en sla mijn handdoek om. Ik vind het onprettig om met zijn allen te douchen. We zijn geen jongens zonder schaamte meer, die naakt in het water spelen.
De straal hapert en het water is lauw. Ik draai me naar de muur en was me snel, krab met mijn nagels het vuil van mijn knieën. Ik ben klaar voor de anderen eronder staan.
Toen na de eerste training alle mannen zich uitkleedden en naakt naar de doucheruimte liepen, lachend en pratend, wist ik niet wat ik moest doen. Ik wilde laten zien dat ik bij het team hoorde, maar ik wilde niet naakt zijn. Ik heb met mijn onderbroek aan gedoucht. Dat doe ik niet meer. Als ik het wil maken in Nederland, moet ik me aanpassen.
Terwijl ik me aankleed, lachen de jongens onder de douche, schoppen de wedstrijdbal de doucheruimte door en roepen allemaal rotnaarjemoerteringlijer. Sommige jongens drinken bier onder de douche. Ik heb een flesje Pepsi genomen van het blad dat ome Co de kleedkamer binnenbracht. Het is zoet, prikt aangenaam op mijn tong, maar ik moet ervan boeren. Toch is dit wat Beckham drinkt.
Ik loop naar de kantine en ga zitten op een kruk bij de bar. Leolo is er niet. De stokoude kantinejuffrouw komt vragen of ik iets wil maar ik schud mijn hoofd. Brekke zit twee tafels verderop bier te drinken. Zijn vrouw is gekomen met de kinderwagen. Af en toe kijkt hij met een biertje in hand in de wagen en maakt hij geluidjes.
Zijn vrouw zit te praten met een andere vrouw die onrustig over haar barkruk schuift. Ik denk dat het haar zus is. Ze lijken op elkaar al is de vrouw van Brekke dik en zacht en haar zus knokig. Als je haar zou uitbenen zou je niets overhouden. Ze werpt mij af en toe steelse blikken toe. Ze is een gazellenjong, lange hals en schuwe blik. Ik glimlach beleefd.
Brekke komt bij me staan. ‘Wat vind je van Aniet?’
Ik begrijp niet wat hij zegt.
‘Anita, de zus van Karina.’
Ik knik en Brekke laat het er verder bij zitten en waggelt terug naar de kinderwagen. Aniet kijkt hem vragend aan en hij haalt zijn schouders op.

Naar het begin – Doe mee – Lees verder >>