————————————————————————————
TO: redactie@nu.nl
FROM: moc.liamg@ratsyahs
SUBJECT: Reactie op artikel: Nieuwbouw begint op ‘Ground Zero’ in New York ( http://www.nu.nl/news.jsp?n=721755%20)
————————————————————————————
“…. en bijna 3000 onschuldigen met zich mee de dood insleurden …”

Ik verbaas mij over uw woordkeuze. Hoe weet u dat deze mensen onschuldig zijn? En waarom vindt u deze slachtoffers dan wél onschuldig en heb ik dat woord nog nooit voorbij zien komen als het gaat om doden in de oorlog in Irak? En ook al zou u het daar wel doen, dan nog is het een suggestie en is het irrelevant.

Dank voor het lezen.
————————————————————————————

Ineens had ik er genoeg van. Nee, zoals je ziet ben ik niet met een brandbom de redactie op gerend, ik geniet nogal van dit leven. Maar ik liep tegen dit artikel aan en stoorde me aan de woordkeuze. ALTIJD als het om westerse (Amerikaanse) burgerslachtoffers gaat zijn ze onschuldig en is het o zo afgrijselijk wat die boze terroristen allemaal wel niet doen. Maar NOOIT staat er nu eens het woord onschuldig als er in Irak burger slachtoffers vallen, dan voldoet de omschrijving met gewoon ‘mensen’.
Ik loop te mierenneuken, ik weet het, het is een klein dingetje. Maar al dit soort kleine dingetjes samen zorgen volgens mij toch voor radicalere beeldvorming. Als zelfs in de berichten op dit soort ANP copy/paste-sites al selectief wordt omgegaan met het gebruik van deze bijvoeglijk naamwoorden, dan wordt duidelijk hoe erg het er eigenlijk mee gesteld is, niet?

Dus voor ik het weet heb ik een mailtje opgesteld en verstuurd. Dit was gisternacht om uurtje of twee. Ik heb echt nog nooit zomaar gereageerd op een bericht waar dan ook in de media, op welke manier dan ook. Als ik heel eerlijk ben vind ik het ook onzin, niemand leest het toch, niemand trekt zich er iets van aan en boven alles heb ik een grote emmer schijt staan (figuurlijk :]) en daar doe ik meestal een beroep op als ik me ergens aan erger.
Maar al met al kostte het lezen en reageren me een kleine vijf minuten dus ik denk dat ik het vaker ga doen. Zeker nu ik wat ouder wordt en zo’n beetje afgestudeerd ben zie ik steeds meer om me heen dat 95% van de media wereld bestaat uit mensen die op hetzelfde niveau als ik hun educatie genoten hebben. Had ik altijd nog een soort van naïef beeld ten opzichte van mensen in een professionele omgeving, een beetje als een kind die er van uitgaat dat volwassenen wel gelijk zullen hebben (“ze zijn toch een stuk ouder en wijzer“), ervaar ik nu dat deze mensen vaak ook maar wat doen.
Dus, met de hoop dat mijn reacties soms nog eens gelezen worden, ga ik voortaan altijd reageren. En ik stel voor dat jullie dat ook gaan doen, hier bij Dictatuur zijn toch gelijkgestemden? Kritiek mogen leveren is een mooie verworvenheid waar graag gebruik van maak en het is denk ik de enige manier om elkaar scherp te houden en gemakzucht tegen te gaan.
Dus weest u alstublieft zo vriendelijk om ook mij en dit lulverhaal van kritiek te voorzien.

Edit: Het artikel is aangepast